Het zou vandaag een sombere dag worden. Niet dus. Heerlijk weer. De hele dag zon. Na ontbijtje aan de picknick tafel, bij de camper, zijn we om 8.30 vertrokken richting Palmer over de Glenn Hw. De afslag naar de Thunder Falls genomen om te kijken hoe het water daar naar beneden viel. Via een vrij gemakkelijk pad van 1 ½ km. kwamen we bij de val uit. Even op de plaat vastgelegd en dezelfde weg weer terug. Kwamen we op de heenweg nog niemand tegen op de terugweg was dat wel anders. De snelweg weer op en 2 km. later er bij Eklutna weer af om een bezoek te brengen aan Eklutna Village Historical Park waar we een rondleiding kregen. Hier worden de tradities en het culturele erfgoed van de Tanaina indianen in ere gehouden. Toen de Russen daar kwamen hebben ze de indianen min of meer overtuigd dat het cremeren niet hoorde. Men ging over tot begraven en plaatste boven op het graf een huisje waar de geest (spirit house) nog een tijdje in kon verblijven. Het Russisch orthodoxe kerkje van binnen bekeken en over de begraafplaats gelopen met zo’n 80 gekleurde huisjes.

Hier werden we geconfronteerd met onze vakantie vijand: de MUG. Thuis zijn we al een maand bezig om ons bloed onaantrekkelijk te maken door pillen (vitamine B met tiamine) te slikken. De vakantie slikken we door. Je zou denken … ze vliegen je mooi voorbij. Niet dus. Diverse steken opgelopen op m’n hoofd. Voor een mug is het natuurlijk een aardige landingsbaan maar dan zou ze nog kunnen besluiten weer op te stijgen na geconstateerd te hebben dat mijn bloed vol met tiamine zit. Voor vrouw mug geen probleem: prikken en zuigen daarbij mij opzadelend met bulten en jeuk. Spijt van dat ik geen petje op m’n hoofd gezet heb. Overigens ook nog met anti mug spul gespoten (40% deet) dat bij de ingang van het Village voor de bezoekers klaar stond. Kennelijk een paar stukjes vergeten in te spuiten. Clazien is overigens niet gestoken.

Via de Old Glenn Hw., een bijzonder rustig stuk weg, naar de Glenn Hw. gereden. Vervolgens naar de Matanuska gletsjer. Onderweg nog even gestopt voor een broodje gezond met een kop koffie dat geserveerd werd met friet. Omdat het er toch bij zat de meeste frietjes ook maar opgegeten.

De gletsjer is te bereiken via particuliere grond. Na een stukje onverharde weg kom je bij een kantoortje/winkel met een slagboom. Voor 20$ p.p. mag je met de auto over ruim 3 km. onverharde weg rijden om bij een parkeerplaats uit te komen. Daarna nog een kwartiertje over ijs en (gletsjer)grond naar de echte gletsjer gelopen. Deze een stukje op gelopen. We vonden het de moeite waard. Op de terugweg langs de Highway onze eerste Moose gespot. Aangezien er geen ander verkeer reed even gestopt en raampje geopend voor een foto. De Moose wilde niet blijven staan en ging er als een Moose vandoor.

Ook nog ene bezoekje gebracht aan de Musk-Ox farm waar we net te laat waren voor de rondleiding. Dit zijn echt mooie dieren die een prachtige zachte wol geven. Clazien ging voor een musk-ox trui. In de shop waren die niet te vinden. Wel mutsen maar die hebben we thuis genoeg. Niet op een volgende rondleiding gewacht en een camping opgezocht. Het werd een natuurcamping bij Lake Lucille waar we om half 6 neerstreken en in het zonnetje ons te goed hebben gedaan aan een glaasje alcohol.

Overigens …een natuurcamping houdt in dat er geen faciliteiten zijn. Dus geen elektriciteit en water. Wel 2 w.c’s. Voor de duidelijkheid het is geen naturistencamping. Die zijn hier overigens niet te vinden. Dat heeft alles te maken met DE MUG.

Vandaag 285 km. gereden.

Overigens .... geen verhaal geplaatskomt door het ontbreken van wifi verbinding.