De Route

15 juni Schiphol –Reykjavik – Anchorage (Hotel Coast Intern.Inn)

16 juni Anchorage (camper ophalen) – Golden Nugget Campground 13

17 juni Anchorage – Matanuska Glacier – Wasilla 285

18 juni Wasilla – Talkeetna –Denali375

19 juni Denali(bustour)7

20 juni Denali -Nenena112

21 juni Nenena - Fairbanks – Delta Junction248

22 juni Delta JunctionTok380

23 juni Tok – Kluane Lake 416

24 juni Kluane LakeWhitehorse243

25 juni Whitehorse – Skagway 173

26 juni Skagway (heli vlucht naar Denver gl. en sleddog) – Haines 9

27 juni Haines – Lake Creek Campground459

28 juni Lake Creek Campground – Dry Creek Campground 472

29 juni Dry Creek Campground – Valdez240

30 juni Valdez (Cruise Pr.William Sound) ----

1 juli Valdez – Anchorage 480

2 juli Anchorage – Seward228

3 juli Seward (Cruise Kenai Fjord Tour) ----

4 juli Seward – Cooper Landing 128

5 juli Cooper Landing – Ninilchik 169

6 juli Ninilchik-Homer 78

7 juli Homer – Russian River Campground 208

8 juli Russian River Campground – Anchorage 230

9 juli Anchorage ----

10 juli Anchorage camper inleveren en naar vliegveld 16

11 juli Anchorage – Reykjavik – Schiphol

TOTAAL 4969 km.

Weer thuis

Donderdag om 10.15 uur de camping, in de regen, achter ons gelaten en de laatste 11 km. met de camper gereden. Bij Cruise America aangekomen bleken 2 stellen voor ons te zijn om de camper in te leveren. De tijd benut om een Nederlands stel welk een camper kwam ophalen voor hun vakantietrip door Alaska bij te praten over onze rondreis. Na inspectie van de camper werd de administratie afgehandeld. Natuurlijk kregen we het betaalde olie verversen terug. Opgemerkt dat het slot van de kledingkast was afgebroken (was ook te zien want de kast werd nu met een veter dicht gehouden) en dat de watertank lekte, de waterpomp lekte en de losliggende kookplaat met tape was vastgezet. In de stromende regen bracht een Peruaanse Yellow Cab bestuurder ons naar het vliegveld. Hij was lyrisch over het Nederlands elftal. Had de wedstrijd tegen Argentinië gezien en vond dat WIJ hadden moeten winnen. Jammer van de penalty’s. Robben vond hij fantastic. Op het vliegveld konden we gelijk onze bagage afgeven. De koffer bleek 1.8 kg te zwaar. Onze incheckdame zei dat ze ons een boete kon laten betalen voor het overgewicht maar dat ze zo vriendelijk was om dat niet te doen. Wij vonden haar ook een heel toffe meid. De tas bleek net onder de 23 kg. te blijven en het aangeschafte blauwe tasje woog 8.5 kg. Totaal neme we zo’n 11 kg. meer mee terug naar huis. (folders e.d.). Tegen 12 uur waren we door de douane heen (we konden eigenlijk zo doorlopen). In een restaurantje geluncht en nog even rond gelopen om vervolgens bij Gate B 9 te gaan zitten (lezen) en te wachten (1 ½ uur) op het moment van boarden. De tijd vloog om. Op tijd vertrokken vanaf Anchorage. Het vliegtuig zat niet helemaal vol. De laatste paar rijen van 3 waren leeg. Wij zaten in een rij van 3 maar de plek naast ons bleef leeg. Lekker de ruimte dus. Na bijna 7 uur vliegen geland in IJsland. Daar even wat gegeten en we konden aan boord voor het laatste stukje van bijna 3 uur. Om 12.45 uur geland en 3 kwartier later konden we onze bagage van de band plukken. Judith en Joep stonden ons op te wachten. Joep stormde gelijk op Clazien af. Hij had een kadootje voor ons. Een zelf gemaakt loom polsbandje. Voor mij in de clubkleuren van Feijenoord. Om half 4 thuis. Jeroen en Guusje waren er ook. Anneke heeft gekookt en vrijdag om 23.00 uur gingen we naar bed. We waren toen al 27 uren wakker. Als 2 blokken in slaap gevallen.

en hoe was Alaska ……..

In totaal bleken we 4969 km te hebben afgelegd. (precies 225 km meer dan gedacht).

We hebben 1130 liter benzine getankt.

De benzineprijzen variëren hier erg. Het duurste benzinestation (dat we gezien hebben) vroeg $5,64 voor een gallon. Het goedkoopste $4,02. Wij hebben getankt tussen $4.13 en $4.77.

We hebben een prachtige vakantie gehad. We hebben geboft met het weer en ook de muggenoverlast is ons meegevallen. Het is moeilijk te zeggen wat we het mooiste vonden. Zowel de cruises naar de gletsjers als de helivlucht naar de sledehonden en de dagtocht in Denali waren prachtig maar ook het rijden over de bijna lege Highways door een mooie natuur was top. Is er nog iets tegengevallen… Nou we hadden gehoopt meer bald eagles (zeearenden) te zien. Skagway vonden we het mooiste stadje. De staats(natuur)campings zijn grandioze plekken om te staan met als topper de Russian River Campground. De gewone campings (vaak Good Sam parken) stellen niet veel voor terwijl de prijzen vaak het dubbele (of meer nog) dan de natuurcampings zijn. Je hebt dan natuurlijk wel alle voorzieningen (incl.wifi).

We hopen dat we de volgers een indruk hebben gegeven van Alaska en mogelijk inspiratie om er ook een vakantie door te brengen. Ook iedereen die een reactie geplaatst heeft ….BEDANKT. Ze komen, als het goed is, straks in ons reisdagboek dat we af laten drukken. Waar we wel van baalden is dat Reismee plotseling niet meer in de lucht was. Bij thuiskomst bleek de verbinding er weer te zijn alleen konden we nog niet op onze site inloggen.

Dagje Anchorage

Een dagje op de camping. Vanmorgen ingepakt en de camper afleveringklaar gemaakt. Tegen 12 uur via de laptop, verbinding met radio 1, gezocht en: klaar voor Nederland – Argentinië. Er waren niet veel spannende momenten. Wat valt er verder te melden: Vlaar speelde als een vorst achterin en van Persie als een vaatdoek voorin. Jammer, geen finale. Dan zaterdag maar gaan zitten voor de wedstrijd tegen Brazilië (die we denk ik niet gaan winnen). Na de wedstrijd een stuk door Anchorage downtown gelopen naar het monument van James Cook (niet te verwarren met z’n broer Thomas van het reisbureau dat niet meer bestaat). James kijkt daar over de Cook Inlet uit richting Mt.McKinley, waarvan we niet veel meer dan een paar piepkleine stukjes konden zien. Nog een paar foto’s gemaakt van het straatbeeld en een foto gemaakt van een stukje van een flat waarvan we niet snappen waarom er balkons zijn aangebracht.Verder ingecheckt voor de terugvlucht van morgen. Helaas geen stoelen vrij in de eerste klasse. Aan het eind van de middag begon het te regenen. Saskia (collega G.) en Mark zijn vanmiddag geland. Ze gaan de route die wij gereden hebben (en iets meer) ook rijden, zij het in een iets andere volgorde. Afgesproken elkaar te ontmoeten in de Slippery Salmon, een restaurant vlakbij de camping, waar we heel gezellig met z’n 4-tjes hebben zitten eten terwijl we met elkaar van gedachten hebben gewisseld over: Alaska. Was heel leuk. Een foto willen maken van ons samenzijn maar wel het fototoestel meegenomen alleen de SD kaart in de laptop laten zitten. Grrrrrrr. Om half 11 weer terug bij de camper en tot de conclusie gekomen dat we ook onze bussen anti muggen spray weer mee terug hadden genomen. Dom.

Weer terug in Anchorage

Met een blauwe hemel en stralende zon de camping en even later de Sterling Hw. achter ons gelaten. Een bezoek gebracht aan het, aan het eind van een 25 km. doodlopende weg liggende, plaatsje Hope, waar een paar originele (in gebruik zijnde) houten huizen staan. Overigens is het ons hier, in Alaska, opgevallen dat ze heel gemakkelijk zijn met de afvoer van oude auto’s. Die laten ze gewoon staan. Was ook hier weer het geval. Hope was gelijk onze koffiestop. Onderweg nog een paar foto’s gemaakt en ervoor gezorgd dat ik geen 5 voertuigen achter ons had hangen. Aan het eind van de Seward Hw. de 3^e Av. overgestoken. Om even na 14.00 uur waren we op de camping waar we op dezelfde plek staan als een week geleden (voor de meeschrijvers nr. 100). Verder …niet veel gedaan. Buiten gezeten en even naar een brug over de Ship Creek gelopen welke bekend staat om z’n zalm “viewing”. Nog geen zalm te zien. We zijn een paar dagen te vroeg. De eerste grote golf zalm komt rond de 15^e juni. De 2^e, grotere trek, half juli. De brug toch maar even op de foto gezet. In de krant gelezen dat gisteren een vrouw die aan het hardlopen was, op een trail, plotseling werd aangevallen door een grizzly die daar ook met haar kindjes liep. Ze is gewond naar het ziekenhuis gebracht. Het is nu bijna 19.00 uur. We gaan eten en vanavond wat lezen.

Vandaag 230 km. gereden.

Russian River Campground

Vannacht stond er een vrij harde wind. Af en toe waande je je op een schip op zee. De camper deinde flexibel met de wind mee. In een rustig tempo op gang gekomen. De Homer Spit, waar het nu erg rustig was, achter ons gelaten en nog even een rondje Homer gemaakt, nou ja over de Pioneer Drive gereden. Hier een foto gemaakt van café Cups, een café dat vaak op de foto wordt gezet. De Sterling Hw. weer vervolgd en onderweg de tank voor de laatste keer helemaal vol gegooid en bij een café drive inn gestopt voor een koffie break. In Soldotna hebben we het visitor center bezocht omdat hier de grootste gevangen zalm, in opgezette vorm ,in een vitrine staat. Daar nog even rond gelopen en gekeken of er vis gevangen werd langs de Kenai River. Niet dus. In Cooper Landing de Russian River Campground op gereden. Dit is een staatscamping met zo’n 80 plaatsen. In het weekend was hij full, nu bijna leeg. We kregen bij het inchecken aan het begin van de camping plaats 18 op de Stealhead Loop. Op naar die plek. Laat daar nou een camper staan en ook degene die net voor ons de camping was opgereden. Achteraf bleek dat deze plek door hen gereserveerd was. Wij weer terug. Oeps ..foutje dat ontdekt werd toen wij net wegreden. Nu plaats 21. Een schitterende plaats, zoals ze hier allemaal zijn overigens. Om 14.30 uur brood op in de camper en daarna naar de Russian River gelopen waar er een paar stonden te vissen. Ook de buren van 18 stonden te vissen. Ze hadden een kleine beer bij het water gezien. Not Mom. Clazien is teruggegaan naar de camper en ik heb de wandeling van bijna 8 km. v.v. (meer gelopen door een verkeerde afslag) naar de Russian River Falls gemaakt. De berenbel meegenomen want er zitten hier veel beren en ik wilde ze niet verrassen. Er wordt gewaarschuwd om n iet alleen op pad te gaan maar daar dacht ik pas aan toen ik al op weg was. Gisteren waren er beren op het pad gezien om 17.00 uur en eergisteren om 18.00 uur. Overal staan waarschuwingen om uit te kijken voor de beren. Het pad naar de Falls is vrij saai en voor iedereen te doen. Vlakbij de Falls sprak een Amerikaan me aan. Of ik zijn vrouw gezien had met zijn 3 kinderen. Signalementen werden opgegeven. Hij was even naar beneden gelopen en toen hij terug kwam waren ze foetsie. Hij had een half uur zitten wachten maar niemand van zijn gezin die op kwam dagen. Hij had het niet meer en besloot terug te gaan naar de parkeerplaats. Als ik ze tegen zou komen … Direct een onderzoek op de PD ingesteld. Jawel …na zo’n 30 meter te hebben gelopen kwam ik zijn vrouw tegen. Hem teruggeroepen. Oh wat was hij blij. Later op de terugweg het complete gezin gepasseerd. Hij was nog een beetje van slag. Bij de Falls vroeg een vrouw of ze een foto van mij moest maken. Nou dat hoefde niet maar ze bleef aandringen. Oké dan. Ze bleef maar klikken. Waar ik vandaan kwam. Haar moeder kwam uit Zuuutphen, Buitenhuis. Was getrouwd na de 2^e WO met een Canadese militair en naar Canada verhuisd. Toen ze 6 was haar moeder overleden. Ze kon nog een Nederlands liedje dat ze gelijk begon te zingen. Ere zij God, Ere zij God ..enz. Dat kende ik ook nog. Hebben we samen bij de Russian River Falls Ere zij God staan zingen. Daarna wist ze er nog 1 maar van die melodie kon ik niks maken. Iets met voeten stampen en handen in de zij. Ik probeerde nog: hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen enz, maar dat was ‘m niet. Opa Buitenhuis heeft nog, zo gaat het verhaal in de familie, wooden shoes voor de Koningin gemaakt. Ik zei dat ik dat niet zo geloofde. Was echt waar. Niet. Wel. Niet. Wel. Ok dan. J Bij de Falls, die verder niet zo spectaculair was, een paar springende zalmen op de foto vast proberen te leggen. Dit is echt een ideale plek voor beren om de vis gemakkelijk te bemachtigen. Ze maken ook gebruik van deze plek en als je geluk hebt … Vandaag geen beren, wel meeuwen. Op de terugweg nog even getwijfeld of ik de vriendelijke vrouw een echt Dutch product zou geven, ik had immers nog een halve rol King pepermunt in mijn vestzak. Na inspectie bleek die een beetje klef geworden. Van de gift dus maar afgezien. Ik had een vest aan gedaan maar had dat beter niet kunnen doen. Het was best warm. Na het uithijgen bij de camper de keu voor de laatste keer gebruikt en nog tot 20.00 uur buiten in de zon gezeten. Er zitten hier wel muggen maar de spray helpt prima. Om 22.00 uur nog een rondje over de camping gemaakt, in de hoop een vissende beer te zien. Wel vissers, geen beer. Met die berenbel , waarmee Clazien hard rammelde, leken we wel een ijscokar. Na 3 kwartier de camper weer opgezocht. Deze avond voor het eerst, om 23.45 uur, een lampje aan moeten doen omdat het wat schemerde en de cijfertjes van rummikub wat moeilijker te ontcijferen waren.

Vandaag 208 km gereden. Bewolkt.

Homer Spit

Vanmorgen echt op ons gemak van start gegaan. Tegen 10 uur vertrokken. Een paar km. verder een foto gemaakt van het Ninilchik, waar we ook even naartoe zijn gereden. Een paar jonge bald eagles op de kiek gezet. Verder een rustige rit over de Sterling Hw. Wel veel verkeer dat ons tegemoet kwam. De Hw. is overigens behoorlijk druk. Waren we niet gewend. Afslag genomen naar de Old Sterling Hw. en deze zo’n 15 km gevolgd. Bij een uitzichtpunt, de Homer Spit op de foto gezet. Dit is een landtong van zo’n 8 km. aan het eind van de Sterling Hw. Deze landtong afgereden naar Lands End. Langs de weg geparkeerd en een stuk langs de haven, (souvenir)winkeltjes en restaurants gekuierd. In de zon een kop koffie gedronken. Er wordt hier gevist, heeeel veel gevist. Je kunt een bootje bespreken om, onder begeleiding, te gaan vissen. Ook zijn er mogelijkheden om een beren “safari” te maken. Je vliegt dan met een heli naar een plaats waar gegarandeerd beren lopen. We hadden dit kunnen doen omdat er nog ruimte was om met zo’n tour mee te gaan. Hiervan afgezien omdat we tevreden zijn, zoals eerder gezegd, met de gri zzly’s die we onderweg zijn tegengekomen. Besloten om op de Homer Spit Campground te gaan staan. We staan schitterend met uitzicht op de Cook Inlet. Nog een paar uur in de zon gezeten. Toen deze weg was werd het fris. De Spit nog een keertje, gedeeltelijk, afgelopen. Hoewel het hier moet stikken van de bald eagles, er vandaag slechts 2 gezien. 1 heel ver weg op een mast en 1 (ook ver weg) in de lucht. In de haven de man (met vis) op de foto gezet die vandaag de grootste vis had gevangen. Verder werd er op diverse plekken vis schoon gemaakt. Een ideale plek voor het meeuwenvolk. Zoals zoveel plekken op de Kenai Peninsula, als je van vissen houdt, moet je hier zeker naartoe gaan. Er is aan de Spit ook een speciale camping voor vissers. Ook nog een zeeotter, die in de haven lag te dobberen, gezien. De bbq weer gebruikt, hoewel het door de vrij harde wind moeilijk was ‘m aan te krijgen. Morgen hopen we nog een keer op een staats(natuur)camping een plaats te kunnen vinden en dinsdag zijn we van plan naar Anchorage te rijden.

Vandaag 78 km. gereden. ZON.

Ninilchik

Vandaag een kort ritje gemaakt omdat we in ieder geval de 2^e helft van Nederland -= Costa Rica zoveel mogelijk live wilden volgen. Via de Sterling Hw. naar Kenai gereden. Eigenlijk wilden we een via een kleine omweg even van de Hw. af en via de Skilak Lake Loop Road een stuk verder er weer op te komen. Bleek 32 km. niet geasfalteerde weg te zijn en, hoewel de het wegdek redelijk leek, het toch maar niet gedaan. In Kenai naar een Russisch Orthodox kerkje gereden. Is van 1896 en één van de oudst bewaarde Rus-Orth. kerken van Alaska. Helaas zat de kerkdeur op slot. Via een uitkijkpunt met zicht op een bijna niet zichtbare Mount Redoubt (vulkaan die in 1989 nog een uitbarsting heeft gehad)aan de overkant van de Cook Inlet, naar de braderie van Kenai gereden. Bestond uit een 16-tal kraampjes met niet veel bijzonders. 8 minuten later zaten we weer in de camper. Via de Kalifornsky Beach Road naar het zuiden gereden. De weg doet enigszins vermoeden dat je langs het strand rijdt. Dat is niet het geval. Wel zijn er rechts van de weg kleine zijwegen richting de Cook Inlet. Eén van deze ingereden omdat het een populaire recreatieplek zou zijn, volgens onze Milepost (een geweldige “reisgids”). Nou dat was niet overdreven. De camper werd een paar honderd meter door elkaar geschud en ….jawel ….naar schatting zo’n 200 campers,tenten,caravans e.d. Snel omgedraaid dus. Bij Kasilof de Hw.weer op en gelijk maar bij een kruidenier gestopt en een kop koffie gekocht. Tegen 13.00 uur een camping opgezocht met wifi. We wilden, zo mogelijk, de 2^e helft dus volgen. Er was nog 1 plek. We staan (nagenoeg) aan de Cook Inlet. We hebben ook een uitstekende wifi verbinding dus de wedstrijd kunnen volgen via radio 1 en Jack van Gelder die soms wel heel mooie vergelijkingen maakt. Zo zei hij op het moment dat WE een vrije trap mochten nemen en CR wel heel lang aan het tijdrekken was, dat het wel leek of ze in de muur een stokstaartenconferentie aan het houden waren. Later begrepen we van Judith dat Chiel Beelen een afspraak heeft met van Gelder dat hij voor elke wedstrijd van Oranje een woord noemt dat van Gelder dan in zijn verslag moet noemen. Heeft ie gedaan dus. Na de wedstrijd heerlijk de hele middag zitten relaxen i n de zon die de hele dag weer flink geschenen heeft. Je merkt wel dat we hier vlak aan het water staan. Er staat een frisse wind en die is koud als de zon weg. De keu gebruikt en gelet op vorenstaande het vlees binnen opgegeten. Foto’s van de afgelopen dagen op de site gezet. Morgen gaan we naar Homer, ook een kort ritje. Hier hadden we eventueel een berentrip willen boeken. We zijn echter tevreden met de 4 die we al gezien hebben.

Vandaag 169 km. gereden. ZON.

Cooper Landing

Vandaag is het Onafhankelijkheidsdag in de USA, een feestdag en voor veel mensen een vrije dag. Clazien wilde graag deze dag een keer meemaken. Parades, versierde straten, braderie, markt e.d. We zijn vanmorgen rond half 9 naar Seward vertrokken. Eerst moesten we een picknicktafel van onze buren verplaatsen om weg te kunnen rijden. Naast ons, aan de andere kant, is afgelopen nacht een grote caravan neergezet. Voor zo’n groot ding hoort natuurlijk ook een fatsoenlijke trekauto. Deze was vrij groot en stond voor een gedeelte voor onze camper. Dus picknicktafel van andere buren aan de kant. We reden soepel weg. Vuil water geloosd en op naar de North parkeerplaats in Seward. Er was nog plek. Een dagkaart van 10 dollar gekocht en staan. Dat het de 4^e juli was merkten we niet aan Seward, althans aan de activiteiten. Die waren er niet. Ook geen versierde straten of braderie. Wel wenst iedereen elkaar een happy 4^e july. In de zon bij een bakker een kop koffie gedronken op een heel gammel bankje waarbij het de vraag was als je ging verzitten of het hout wel aan elkaar bleef zitten. Wat rondgestruind. Vanmiddag is er de beroemde Seward bergloop. Als een gek rennen de deelnemers dan een berg op en als ze aan de top zijn moeten ze weer zo snel mogelijk naar beneden. Dit is een enorme topattractie in Alaska. Sommigen laten zich naar beneden glijden. Veel blessures zijn het gevolg. De winnaar is een held. Dit evenement begon op 15.00 uur. Wij vonden dat te lang duren. Onze parkeerkaart aan een gezin uit Alaska gegeven en op weg gegaan naar de Exit Glacier. Deze gletsjer heeft zich sinds 1815 een groot stuk terug getrokken. Met bordjes wordt aangegeven tot waar hij/zij op een aantal ijk momenten reikte. Vanaf de parkeerplaats loopt er een pad van ongeveer 1.5 km. naar de gletsjer. Je mag ‘m niet op. Dit dus ook niet gedaan. Het is een mooie gletsjer. In de camper een broodje gegeten en weer verder gegaan naar het noorden. Het is nu echt mega druk op de Hw. Een stroom aan auto’s rijdt ri. Seward. Een aantal keren gestopt voor een foto en de afslag genomen, de Sterling Hw. op. We wilden hier op een camping een plek zoeken.

Pffff. Wij hebben even geen rekening gehouden met de 4^e juli. Een aantal RV parken en staatscampings op gereden. Alles vol. Uiteindelijk het in Cooper Landing geprobeerd op een RV park waar ook full stond aangegeven. Was dus ook echt vol. We mochten echter op de overflow staan. Geen faciliteiten maar dat maakt ons niet uit. Om 15.00 uur staan we en we treffen het want een half uur later in de 4^e july parade. Cooper Landing heeft zo’n 360 inwoners dus … De parade werd gehouden bij de Kenai Princess Lodge op korte afstand van de camping. Was hartstikke leuk. Zo’n 10 voertuigen en een aantal lopers (waaronder kleuters als helikopter) liepen een rondje van zo’n 200 meter. Dat werd 3 x gedaan. Snoep werd naar het publiek gegooid. Toch een parade meegemaakt. Daarna bij de lodge een Alaska amber en een witte wijn op. De zon schijnt de hele dag al fel. Achter onze camper hebben we een stuk gras in de schaduw. Dus heerlijk in de schaduw gezeten. De keu z’n werk laten doen en geprobeerd op internet te komen. Gaat bijzonder traag. Foto’s zullen daarom later worden bijgevoegd.

Vandaag 128 km. gereden.