We zijn in Alaska.

Zondag om 10.00 uur werden we opgehaald door Judith en Joep. Op het vliegveld met elkaar nog wat gegeten en daarna door de douane. Verliep allemaal vlekkeloos. Nog een geurtje en een boek van John v.d.Heuvel gekocht en met Icelandair om precies 14.00 uur de lucht in gegaan. Na een vlucht van 3 uur en 10 minuten geland in een druilerig Kevlavik (IJsland). Daar wat gedronken en met een half uur vertraging gingen we de lucht in (er moest gewacht worden op een paar overstappers). En hoe was de vlucht : Fantastisch in onze zetels in de business-class !!!!!. Thuis hadden we de boarding passen al aan gevraagd. In het vliegtuig naar Anchorage waren op rij 6 nog stoelen vrij. Die dus gereserveerd. Bleek business-class te zijn. Maar vrij is vrij. Toch was het een beetje spannend omdat er tot het laatste moment besloten kan worden dat je ergens anders moet gaan zitten. Nou niet dus. Dan zit je echt comfortabel. Ok, we kregen niet de full-service die de reizigers op rij 1 en 2 hadden maar de leren fauteuils zaten/lagen wel heel erg lekker. Tukkie kunnen doen, muziek geluisterd en filmpje gezien. Nog wat rond gekeken waarbij het oog viel op een oudere man die met z’n rechtervinger diep in één van zijn neusgaten zat te graven. Het verzamelde spul werd daarna quasi nonchalant tussen z’n vingers gerold waarna hij het met een korte werpbeweging op de grond voor stoel 7b deponeerde. Weliswaar zijn eigen stoel maar toch… Bah.

Na een vlucht van 7 uur (16.45 uur Alaska tijd) landden we op het vliegveld van Anchorage. We waren snel uit het vliegtuig en voorbij de douane (niet druk …. de enige vlucht) en hadden ook onze bagage snel van de lopende band. Lang zoeken naar de band waar onze bagage over zou komen was niet nodig want er is daar maar 1 lopende band. Vervolgens op zoek naar een taxi. We stonden op plek 2 (lange rij achter ons) en bleven daar ook staan. Zoals het vliegveld 1 lopende band heeft leek het wel dat Anchorage slechts over 1 taxi kan beschikken. We hadden onze vesten inmiddels aan gedaan want het werd fris. Na een kwartier nog geen taxi. De rij was inmiddels bijna een vliegtuig lang. De oplossing kwam plotseling aan in de vorm van een busje van Coast International Inn, ons hotel. We stapten snel in met nog een ander stel en werden netjes voor de deur afgezet. Hoewel dat niet bij de hotelboeking was inbegrepen stelden wij deze gratis service bijzonder op prijs.

We hebben een grote (wat gedateerde) kamer met ligbad (in de badkamer). Maakt ons geen snars uit. Het restaurant op gezocht voor een hapje. In de niet al te grote ruimte hingen liefst 14 werkende (grote) tv schermen met allerlei sportzenders. Welke kant je ook op kijkt….je kijkt altijd op een scherm. Warme hap op met 2 witte wijn en 2 (Alaska) bier (soort tripel). Ondank het tijdstip, 05.30 Ned.tijd, smaakte en viel het allemaal prima. Daarna naar de kamer en dit verslagje gemaakt. Clazien ligt al met haar ogen dicht. Ik maak ze wakker. Het is nog te vroeg om al te gaan slapen (20.30). Ze leest dit getypte even en valt als een blok in slaap.