Onder een bewolkte hemel reden we om 9.00 uur de camping af. Nog zo’n 20 km. over de Alaska Hw. gereden en toen de afslag naar de South Klondike Hw. ri. Skagway genomen. Zoals bijna alle wegen die we hier gereden hebben, alleen in Anchorage was er eigenlijk behoorlijk druk verkeer, leek het alsof we alleen op de wereld waren. Een prima en mooie weg om te rijden. Langs deze weg liggen verschillende meren. Jammer dat het bewolkt was want met een zonnetje op het water lijkt het ons helemaal een schitterende route. Bij Carcross even van de weg gegaan. Hier stopt de White Pass & Yukon route railroad. Een rit met deze trein schijnt ook schitterend te zijn. Even rond gelopen en een kop koffie gedronken. Hoe verder we reden hoe mooier de omgeving werd. Je klimt ook naar een behoorlijke hoogte. Hier en daar lagen de rotsen langs de weg nog met sneeuw bedekt. Er stond ook een koude wind. Onderweg kom je ook nog een Suspension bridge, over de Tutshi River, tegen. Dit is een toeristische attractie waarbij een aantal bussen, met cruiseschip toeristen, stonden. Vrij druk daar. De rivier, via de wiebelige hangbrug, overgestoken en op de foto gegaan met wat oud-collega’s.

Om 13.00 uur reden we Canada weer uit en de USA dus in. Dus paspoortcontrole en vragen of we iets aan te geven hadden. No vegetables bougt in Canada ? No wat we bought we did in de States natuurlijk. Then it’s okidoki. Natuurlijk hebben we in Canada wat voedsel gekocht maar wat schiet die douanier ermee op als we dat zeggen. Misschien alleen maar extra werk. Dus mochten we door rijden. De klok mocht ook gelijk weer 1 uur terug. Een uur later dus weer om 13.00 uur reden we Skagway in. Bij het inrijden van het stadje zie je de cruiseschepen al liggen aan het eind van de hoofdstraat. Skagway is de aanlegplaats voor veel cruiseschepen. Er zitten hier ook veel juweliers. Naar de ferry terminal gegaan om te informeren of we morgen mee kunnen naar de overkant, naar Haines. Geen probleem. Plaats genoeg. We gaan met de boot van 16.00 uur. Morgenochtend moeten we met de camper langs komen want die willen ze opmeten. Met het opgeven van de lengte wordt geen genoegen genomen. Doen we dus. Daarna een helivlucht naar een gletsjer en een korte rit met sledehonden besproken. Morgen ochtend wordt pas besloten of het door kan gaan. Is afhankelijk van het weer. In het Sweet Tooth café geluncht en daarna een camping opgezocht waarbij de beheerder ons persoonlijk begeleidde naar een plek op 20 meter van z’n kantoortje. Wifi is hier wel maar we hebben geen wachtwoord en de beheerder is niet meer aanwezig. We proberen vanavond nog een uurtje op een betaald netwerk te komen. (nee Gerrit F. geen andere mogelijkheden en Mc.D. is hier niet te vinden)

Tegen de avond nog even het stadje ingelopen. Het barst hier van de oude, leuke, gebouwtjes. Winkels, theater alles heeft de sfeer van de goudzoekers tijd. Ook het huisje van Soapy Smith van de buitenkant bekeken. Soapy was DE crimineel van Skagway. Een oplichter van het zuiverste water. Had op een gegeven moment zo’n 200 man (jongens) voor hem werken die van alles en nog wat voor hem stalen en zakken rolden. Een heler dus en leider van een criminele organisatie. In 1898, goed het is al ffff geleden, werd hij in een traditioneel man tegen man vuurgevecht, gedood. Er draait hier een musical over het leven van Soapy. Bij één van de juweliers heeft Clazien een ring gekocht voorzien van een copper quartz saffier steentje. De winkelierster was zo blij dat ze ‘m eindelijk verkocht had dat ze ons heel hartelijk uitzwaaide. Dat heeft dus wat gekost.

Maar goed het is gelijk een verjaardagscadeau (in november !!!! ) terwijl we elkaar niets meer gaven.

Gereden 173 km. Bewolkt 17 gr. af en toe zon.