Vanmorgen eerst uit het raam van de camper gekeken. Heerlijk weer, beetje zon en windstil. Goed vliegweer dus. We waren ruim op tijd bij de ferry terminal om de overtocht te boeken. We waren de eersten. Bij het overnemen van de gegevens van m’n rijbewijs een blije verwondering bij de man die ons in boekte. “Wolluk you komt von?” Yep, we said. “Leuk my wife is born daar”. De leeftijd inschattend zou het iemand kunnen zijn die bij Ju en/of Ka in de klas heeft gezeten. De naam zei ons niets. Hij stelde ons voor om naar het office van de spoorwegen te gaan, waar ze aan het werk was. Hebben we gedaan nadat hij de camper had opgemeten en wij hadden betaald. Cynthia werkte daar op kantoor. Ze werd gehaald en vond het hartstikke leuk om ffff met ons te spreken. Ze had haar man leren kennen tijdens een schooluitwisseling programma en werd verliefd. Hij ook. Het werd een stel. Ze heeft overigens op de Hoef en op de Walewyc mavo gezeten. Verder nog een heel verhaal maar niet voor dit verslag. Was leuk.

Om 10.30 uur werden we opgehaald door een Argentijnse chauffeur van Temsco heli die gelijk over het WK begon en wist te vertellen dat Duitsland gewonnen had van de VS. In de bus al een film gezien met allerlei veiligheidsinstructie en wat te doen als ….en als …. kortom een heleboel informatie die niet echt bleef hangen. In het kantoortje van Temsco kregen we sneeuwschoenen verstrekt. Alle overbodige bagage ging in een locker, op de weegschaal en klaar voor de vlucht. We vlogen met 2 heli’s. Wij zaten met een Amerikaans gezin van 3 en de piloot in heli 1. Om 11.00 uur gingen we de lucht in en kwartiertje later zette de piloot ons af bij het sledehondenkamp op de Denver gletsjer. Voor de zekerheid hadden we wat extra kleding aangedaan. Totaal overbodig. Het was, met de stralende zon, gewoon warm. We kregen ook nog handschoenen maar die waren dus ook niet nodig. Daarna met z’n 2-en naar Terry gegaan, die ons op de tocht begeleidde. Eerst werden de 11 honden, die met ons de rit gingen maken, aan ons voorgesteld. Bij hond 3 wisten we niet meer hoe hond 1 heette en omdat ze allemaal wel een beetje op elkaar lijken de naaminfo gelijk maar gedeleted. De husky’s waren bere- enthousiast toen ze in de gaten kregen dat ze ons mochten voorttrekken. Eerst een stukje in de slee gezeten met Terry achterop en later hebben we op de meehobbelende lege slee mogen staan.

Het rondje was niet groot maar we vonden het (met de helivlucht) een topper. Daarna met de heli terug via een binnendoor weg. We stonden weer snel bij Temsco. Om 13.00 liepen we, meer dan tevreden, terug naar het centrum. Broodje gegeten en nog wat rond gelopen . Om 14.30 moesten we bij de camper op de ferry terminal zijn. Lekker in de zon gewacht op de ferry. Om 16.00 uur voer het schip, dat nog heel veel ruimte over had, de haven uit en om 17.15 uur waren we aan de overkant in Haines. Een plek gevonden op Ocean side RV park, waar de campers bijna tegen elkaar aan staan. Wel een schitterend uitzicht op het water en de bergen. Tot 20.00 uur in de zon zitten praten met onze buren. De eerste bald-eagles op de foto gezet en de keu maar weer een keer gebruikt. Gisteren lukte het niet om met de Reismee site in contact te komen. Hopelijk lukt het nu wel. Overigens moeten we aan een provider betalen om op internet te kunnen komen.

Vandaag gereden : 9 km en gevaren 25 km. Zonnig.